Cookies verzekeren het goed functioneren van onze website. Door gebruik te maken van deze site, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Meer informatie OK
U bent hier: Home / Nieuws etc. / Opinie / 2018: dystopie of utopie?

2018: dystopie of utopie?

Bianca Debaets, Staatssecretaris voor Digitalisering
Illustration de l'actualité - cliquer pour agrandir

Bianca Debaets

2017 was niet bepaald het mooiste jaar. Naast aanslagen in Europa en aanhoudende oorlogen in het Midden-Oosten, merk je ook een stevige verruwing in de dagdagelijkse omgang. Ik weet nog toen we onze antidiscriminatie ordonnantie goedkeurden in het Brussels parlement, dat ik bijzonder veel gif over me heen kreeg op twitter.
 
Maar dat was nog klein bier in vergelijking met wat er vorig jaar allemaal gebeurde:
Onderzoekers ontdekten dat Facebook het mogelijk maakt om met extreem haatdragende en racistische categorieën mensen te targeten, bv. how to burn Jews. Waarmee alle neonazi’s ter wereld zich groepeerden. Het bleek dat Facebook nauwelijks of geen controle had op de module die die categorieën aanmaakt, hoe onmenselijk die soms ook zijn.
Naar Uber lopen intussen maar liefst vijf gerechtelijke onderzoeken, het bedrijf werd verbannen uit Londen, in Europa (niet onterecht) als een transportbedrijf gehercatalogeerd en het verloor de gegevens van maar liefst 57 miljoen gebruikers aan hackers.
Of wat moeten we denken van Ancestry, een site die goedkoop DNA-onderzoek aanbiedt, maar dan je persoonlijke gegevens verkoopt aan Amerikaanse verzekeraars zodat ze bepaalde mensen met erfelijke aandoeningen kunnen weigeren?
 
Niet alle evolutie is vooruitgang, zoveel is duidelijk. Het lijkt wel alsof we na al het techno-optimisme van de nillies (de jaren ’00), lijken te vervallen in technopessimisme. Nochtans gelden ook voor de nieuwe technologische mogelijkheden relatief eenvoudige ethische stelregels. Over sociale media bijvoorbeeld: doe niet aan een ander wat je zelf niet zou willen ondergaan. Beledigt iemand je? Vraag hem vriendelijk het niet op de persoon te spelen. Gebeurt dat herhaaldelijk? Mute dan die persoon. Zegt iemand iets racistisch of discriminerend? Spreek hem aan of als je het wil zien verdwijnen, rapporteer het bij Facebook (die 3.000 mensen wil aanwerven om hate speech tegen te gaan). Ook klacht indienen bij Unia is een optie. Spendeer je naar eigen gevoel, te veel tijd op sociale media? Ga eens wat meer naar de bioscoop (Brussel heeft prachtige cinema’s!), of ga op bezoek bij een vriend of vriendin die je lang niet meer gezien hebt, of engageer je als vrijwilliger. De technologie is er voor ons, en niét omgekeerd.
 
We moeten niet blind vertrouwen op technologie of ict-mogelijkheden. We moeten dat met gezond verstand doen, en met de juiste horizon en doelstellingen.
 
Gratis wifi op meer dan 200 publieke plaatsen aanbieden, doen we niet voor de fun maar omdat 15% van de Brusselaars geen vaste internetverbinding heeft en we in onze mooie stad miljoen overnachtingen van buitenlandse bezoekers per jaar hebben.
De Fix My Street app een gadget? Nee, een nodig middel om onze geweest mooi te houden en krijgen.
Ons nieuwe data center dat onze gegevens zo veilig mogelijk houdt? Niet dat 100% gegarandeerde veiligheid bestaat, maar we moeten er wel naar streven.
Het videoplatform met ANPR-camera’s dat we opgezet hebben om overtreders en verdachten beter te volgen? Een goedkopere en efficiëntere manier om te handhaven, met de juiste privacytoets door een onafhankelijke commissie.
 
Belangrijk bij alle grote technologische revoluties – en de digitale revolutie is een echte paradigmashift die in alle domeinen effect heeft – is dat je je mensen en bedrijven weerbaar maakt. Ze de tools geeft om de troeven er van te plukken en de mogelijke nadelen er van te overwinnen.
 
Alle grote veranderingen gaan zo: de slinger gaat eerst heel hard naar de technocratische kant (“de technologie zal alles veranderen!”), dan naar de technofobe kant (“we moeten de technologie helemaal afzweren!”) en uiteindelijk eindigen we meestal in het moedige midden. En dat passen we in Brussel ook toe. Daarom is ons beleid zo hard gericht op digitale inclusie en hebben we recent beslist om een Digitaal Transformatie Office op te richten, dat zorgt voor het bepalen van de standaarden op vlak van digitale dienstverlening, de ontwerp principes en bijdraagt tot het stimuleren van een digitale samenwerking voor al onze doelgroepen.
 
Overal in de wereld zie je het: het zijn de steden die voortrekker zijn, die de trend zetten, die (digitale) innovatie triggeren en de (ethische) lat leggen. Een Smart City is er voor en door mensen. Ook in 2018 gaan we er moedig en weerbaar mee verder!